Ως κύριοι δρόμοι της Ελλάδας εννοούνται οι οδικοί
άξονες με σημαντική αξία για τις οδικές μεταφορές σε εθνικό επίπεδο:
οι αυτοκινητόδρομοι και οι εθνικές οδοί, γνωστές επίσης και
ως οδοί ταχείας κυκλοφορίας. Οι δύο αυτές κατηγορίες δρόμων είναι
διακριτές ως προς τις προδιαγραφές κατασκευής τους.
Αυτοκινητόδρομοι
Η κατασκευή δικτύων αυτοκινητοδρόμων στην Ελλάδα ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας
του 1980.
Το πρώτο τμήμα αυτοκινητοδρόμου που κατασκευάστηκε, ήταν αυτό που ενώνει τις δύο μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδας, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
·
Οι σύγχρονες μετακινήσεις έκαναν επιτακτική την
ανάγκη δημιουργίας αρκετών νέων αυτοκινητοδρόμων και έτσι ξεκίνησε μια περίοδος
έντονης κατασκευαστικής δραστηριότητας.
·
Το 2001 παραδόθηκε η Αττική Οδός, ενώ το 2009 ολοκληρώθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Εγνατίας Οδού
Εθνικοι Οδοι
·
Το 1998 εκδόθηκε από την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος* κατάλογος με τίτλο Μητρώο Εθνικών Οδών, με στόχο τη
συμπλήρωση και επικαιροποίηση της υπουργικής απόφασης του 1963. Οι διαφορές
μεταξύ των δύο καταλόγων είναι αξιοσημείωτες, καθώς στο μεσοδιάστημα
κατασκευάστηκαν δεκάδες χιλιόμετρα καινούριων οδών εθνικής σημασίας.
· (* Η Ελληνική Στατιστική Αρχή είναι η εθνική
στατιστική υπηρεσία της Ελλάδας. Έχει σκοπό τη συστηματική
παραγωγή επίσημων στατιστικών.)
- Οι αυτοκινητόδρομοι ακολουθούν, κατά κανόνα,
κατασκευαστικά πρότυπα υψηλότερης ποιότητας σε σχέση με τις εθνικές οδούς. Για
παράδειγμα, ένας τυπικός αυτοκινητόδρομος στην Ελλάδα αποτελείται
από έξι ή τέσσερις λωρίδες (τρεις ή δύο κυκλοφορίας αντίστοιχα και μία λωρίδα
εκτάκτου ανάγκης / Λ.Ε.Α. σε κάθε κατεύθυνση), διαχωρισμένη κίνηση με διάζωμα
στο κέντρο και περιορισμένη πρόσβαση (η είσοδος και έξοδος οχημάτων γίνεται μόνο
μέσω ειδικά διαμορφωμένων ανισόπεδων διασταυρώσεων/κόμβων).
-
Αντιθέτως, η τυπική εθνική οδός είναι συχνά δρόμος δύο λωρίδων κυκλοφορίας
(μίας σε κάθε κατεύθυνση) με ή χωρίς Λ.Ε.Α. και χωρίς περιορισμό πρόσβασης, ενώ
δεν αποκλείεται να διασταυρώνεται ισόπεδα.
